• GELE HESJES

    4 januari 2019

     

    Aanvulling: Dit blog over de “Gele Hesjes” is later geüpdatet met veel artikels e.d. over het huidige klimaatbeleid van Rutte 3 omdat dit onder meer de reden is voor deze demonstraties in ons land. Alles is weer verbonden met elkaar. Vooral de ontelbare onverantwoordelijke bezuinigingen en dit dubieuze z.g. klimaatbeleid waar de burgers enorme financiële offers voor moeten brengen om de staatskas met buitensporige  belastingen te vullen. De belastingafdracht door de burger is nog nooit zo hoog geweest als onder dit kabinet. We zitten letterlijk opgescheept met een uitzuigregering!

     

    Vandaag las ik een column van Jan Dijkgraaf waarvan ik zeer onder de indruk was en graag als blog hier wilde neerzetten. Jan Dijkgraaf is ook de eerste initiatiefnemer van "De Gele Hesjes" hier in Nederland. En diegene die nou misschien zoiets denkt van "O, dat gele hesjes gedoe is gewoonweg  idioterie en zijn alleen maar een stelletje oproerkraaiers" of iets dergelijks, zou ik zeggen, verdiep je er eens echt, maar dan ook écht eens in wat er allemaal werkelijk achter zit. Het gaat namelijk ons burgers praktisch allemaal aan en in alle lagen van de bevolking, van jong tot oud. Ja, er zijn helaas soms een paar oproerkraaiers verzeild geraakt tussen de goedwillende demontreerders die louter een vreedzaam uitgangspunt hebben. Voor alle duidelijkheid, ik heb het hier nu wel over de protesten in ons land, niet in Parijs waar zich tussen de echte demontreerders ander volk mengt (herrieschoppers /geïnfiltreerd/bivakmutsen en zo) of elders. Ik hoop maar dat die toestanden hier niet zullen gebeuren en het zo vreedzaam mogelijk blijft. Ikzelf heb veel respect voor deze echte demonstrerende mensen, zij proberen tenminste iets te DOEN en zeggen niet bij voorbaat al “het helpt toch allemaal niets”. Ik kom regelmatig wel goede columns e.d. tegen maar ik vind dit onderwerp behoorlijk belangrijk in de tijdgeest waarin wij momenteel leven. Een tijdgeest waarvan duidelijk te zien is dat met het beleid dat vooral de laatste jaren door onze regering gevoerd wordt steeds negatiever voor het grootste gedeelte van de burgerbevolking uitpakt door wel zeer vreemde en dubieuze beslissingen. Met name in de kabinetten Rutte en dan vooral dit huidige kabinet. Ik durf haast te stellen dat Rutte III het meest onbekwame en slechtste kabinet is wat ik me ooit kan herinneren. De 2 vorige waren naar mijn mening net iets minder erg, met de nadruk  op iets. Ik ga hier niet alle veranderingen opsommen die er de laatste tijd op ons afkomen, het zijn er gewoonweg te veel en ik denk dat de meeste (bewuste) mensen dat inmiddels wel weten. Wederom blijkt dat het merendeel van de politici niet beseffen dat zij er voor de burgerbevolking zijn en van ons belastinggeld betaald worden. Nee, op een enkeling na gedragen zij zich als superieur tegenover de Nederlandse bevolking waar geen rekening meer mee gehouden hoeft te worden. Hun mooie praatjes en handelen is regelmatig een totaal tegenovergesteld gedrag. Iedere politicus is helaas zo nu en dan te betrappen op leugens, onze huidige MP betrappen we maar een heel enkele keer op waarheid en is daarmee een volkomen onbetrouwbaar persoon. We hebben dus een kabinet wat regeert met leugens, list en bedrog en gelukkig beginnen steeds meer mensen dat in te zien, eindelijk. Het roept bij velen woede, onbegrip en een soort van machteloosheid op, maar zijn wij burgers werkelijk wel zo machteloos?.......

    De column: 

     

    BRIEFJE VAN JAN – Aan de ‘politieke elite’

    Lidnr. #66 schreef: 'We zijn het er allemaal over eens op de Erasmusbrug: het is nu of nooit'

     

    Beste politici,

    Ik weet dat de meeste van jullie alleen zenden.

    Toch vraag ik jullie om één keer te ontvangen. En dan écht.

    Ik kreeg afgelopen zaterdag voor de gele hesjes-demonstratie in Rotterdam van een keurige mevrouw die net iets ouder was dan ik een envelop in handen gedrukt met ‘een bijdrage voor de strijd’. Er zat een tekst bij. Met haar toestemming publiceer ik die.

    “Waarom ik elke zaterdag in geel hesje over de Erasmusbrug zal lopen tot het niet meer nodig is of het verboden wordt.

    Mijn moeder was bang. Ze verstopte, ver weg onderin haar kledingkast, pakken koffiebonen en thee. Voor als er weer oorlog kwam. Begrijpelijk, ze had de oorlog aan den lijve ondervonden. ’s Avonds, maar vaak ook overdag, sloot ze de gordijnen. Het zonlicht, maar ook de boze buitenwereld, kreeg niet de kans om naar binnen te komen. Zo was ze. Ik begreep het als kind alleen nog niet zo goed.

    Nu ben ik voor het eerst in mijn leven ook bang. Niet voor ziekte en dood, die overkomen je. Deze vijanden kun je van verre zien aankomen. En als ze opeens, toch onaangekondigd, voor je deur staan, moet je ze binnenlaten als een ongenode gast.

    Ik heb de oorlog dus niet meegemaakt, maar door levenservaring herken ik een vijand van verre. De vijand kan zich vermommen in een lachende premier die zijn land verkwanselt om naar een hoge functie in de Europese Unie te vertrekken, in een Kasja Ollongren die nepnieuws als haar grootste vijand ziet, in een Timmermans die ooit een onschuldig PvdA’ertje...

    Lees meer >> | 0 Reacties | 2233 keer bekeken

  • GIRO 555.

    30 maart 2017

     

    Heeft u ook gegeven? Ik niet terwijl ik toch best regelmatig  wat weggeef, maar alleen als het echt zinvol is en ook werkelijk terecht komt waar het behoort terecht te komen. Helaas blijft dat laatste zelfs na veel info. e.d. natuurlijk altijd de vraag en weet je het nooit 100% zeker en luister ik maar weer eens naar mijn intuïtieve gevoel. Ik vind het ook zeer bedenkelijk dat sommige bobo’s van goede doelen zo’n gigantisch inkomen ontvangen en heb daar dan ook grote moeite mee. Maar verder vind ik het evenals de schrijver van onderstaande fantastisch dat er zo veel volwassenen en kinderen belangeloos hebben meegewerkt hoor! Zou men ook meegewerkt hebben met wat meer achtergronden want uit onwetendheid wordt vaak nog meer leed veroorzaakt en ik kan het persoonlijk uit eigen ervaringen weten…….Ik kan al die arme slachtoffers niet meer aanzien op t.v. en elders en vraag me al jaren af, waarom doen ze weinig of niets aan de feitelijke oorzaken verdomme (sorry), dit is dweilen met de kraan open en de ellende verdwijnt hier niet mee. Wat zou er dit keer aan die beruchte strijkstok blijven hangen? Ikzelf zoek altijd naar de oorzaken van het probleem als het even kan, de meerderheid ziet meestal alleen maar het gedrag van anderen en vraagt zich dan verder niet af waarom dit zo is. De andere kant opkijken, dan bestaat het niet of gaat iets vanzelf wel over, is wel zo gemakkelijk toch? Dan heeft men hun (voor)oordeel al klaar en is men meestal al gauw uitgepraat. Ik besteed daar inmiddels maar geen nodeloze energie meer aan. Ik kreeg onderstaande toegestuurd en vond het wel heel doeltreffend al mis ik zelf in dat stukje wel de vermelding van één van de allergrootste aanstichters /veroorzakers (VS zoals inmiddels bijna iedereen wel weet. o.a.: Wikileaks - VS bewapenen beide kanten Jemen oorlog) van veel leed in deze wereld. Een Amerikaan zei eens “They don't create wars to win them, that part is irrelevant. A war won is a war ended, which is bad for business” en dat sloeg de spijker op z’n kop vond ik mede i.v.m. de wapenhandel en alles er om heen. Maar vergeet de kwalijke rol van Engeland in Jemen ook niet. Koenders zei afgelopen dagen zeer kritisch te zijn over wapenleveranties en wil de wapenleveranties aan de orde stellen nu Nederlanders via Giro555 al 30 miljoen euro hebben ingezameld om slachtoffers van de hongersnood in Jemen, Noordoost-Nigeria, Zuid-Soedan en Somalië te helpen. De Tweede Kamer wil dat Nederland de Europese Unie oproept geen wapens te leveren aan Saudi-Arabië die worden ingezet in Jemen. Klein stapje in de goede richting fantastisch toch? Nou, België heeft vorige maand al besloten dat de Waalse wapenleveranties aan Saoedi’s gewoon doorgaan. Koenders zei dat Nederland binnen de Europese Unie verreweg de kleinste leverancier is van wapens aan Saudi-Arabië en eigenlijk praktisch geen militair materieel naar dat land stuurt. Dit komt op mij over als “een beetje zwanger zijn”, dus het leed dat door “onze” kleine wapenexport naar Saudi-Arabië komt is niet zo heel erg belangrijk of zo iets? Beste meneer Koenders, in februari vorig jaar riep de Kamer nog “Kabinet wil geen totale stop van wapenexport naar Saudi-Arabië”. Waren er toen nog niet voldoende slachtoffers of krijgen we nou mooie praatjes te horen omdat er weer eens een actie op touw is gezet? In 2016 zijn er nog een paar kleine debatjes geweest over het wapenexportbeleid o.a. op aandringen van een brief die PAX samen met Amnesty International, Oxfam Novib en Stop Wapenhandel aan de 2e Kamer verstuurd had. Voor zover ik kan nagaan is daar ook weer niets concreets uitgekomen. Hoe zit het eigenlijk nou precies? Is het onderwerp toen maar weer van tafel verdwenen en nu met Giro555 wordt er weer wat  aandacht aan geschonken?

    Het zal echter allemaal niet veel verschil maken, de wapenverkoop aan Saudi-Arabië komt voornamelijk uit de VS. en is onder die o zo “brave” Obama zelfs verdrievoudigd maar komt ook in veel mindere mate uit o.a. Engeland en Frankrijk. Dat Obama die Nobel prijs voor vrede ontvangen heeft is me nog steeds een totaal raadsel en ik denk dat degenen die hem dat toegekend hebben dat achteraf ook wel inzien. Wie had ooit na Bush jr. kunnen bedenken dat het nog erger zou worden in die regio. Door de misdadige en onmenselijke “killerdrone’s” en verdere acties van Obama met zijn persoonlijke goedkeuring is gebleken dat in die regio en elders tig meer onschuldige burgers lukraak zijn vermoord dan onder zijn voorganger. “Killerdrones”, waar een stel hersenloze idioten van achter een schermpje mee op mensen schieten als ware het videogames. Onder Trump lijkt er een nog grotere opmars te komen. Natuurlijk blijft ons land behoorlijk wat wapens verhandelen aan veel andere landen waar regelmatig doorverkocht wordt aan … dat mag u zelf invullen. Er valt in deze sector veel winst te behalen en daar wil “onze” regering ook een graantje van meepikken nietwaar? Winst winst winst is alles wat er telt en gaat het niet linksom dan maar rechtsom. Zeer dubieus en hoe hypocriet is het te beseffen dat Nederland met goedkeuring van “onze” regering ook nog steeds een belangrijke doorvoerhaven blijkt te zijn voor wapens naar o.a. Jemen, onbegrijpelijk. Nou is er dus weer een Giro555 inzamelingsactie gehouden om in feite onze burgers mee te laten betalen om de schade te bekostigen die o.a. mede door die wapens (regeringen) aangericht worden! Snapt u het allemaal nog? Tja…….Op naar de volgende actie.

    Gandhi zei terecht: "Wat voor verschil maakt het voor de doden, de wezen en daklozen of de krankzinnige vernietiging werd teweeggebracht in de naam van een totalitair regime, de heilige naam van de vrijheid of de democratie? Vrijheid en democratie worden goddeloos als hun handen rood zijn van onschuldig bloed."

    Mensen zijn niet alleen al lange tijd verworden tot “nummers” zoals ik al eens weergaf in 1 van mijn schilderijen, nee wij mensen zijn zelfs een soort van handelswaar, niet alleen in conflictgebieden maar ook hier. Dat kun je in eigen land praktisch in alle economische takken terugzien b.v. de gezondheidszorg etc. etc. Ondanks dat ik zelf onderstaand stukje eigenlijk niet volledig geschetst vind is het belangrijk genoeg om het te kopiëren en hier te plaatsen, zitten een paar schrijffoutjes in maar goed, overkomt mijzelf ook wel eens, we snappen het wel en dat is de hoofdzaak. Ik ben het overigens niet met alles eens op die website maar dat hoeft verder ook niet. Linkje naar het originele van wat ik hieronder heb geplaatst:

    http://www.ravotr.nl/2017/03/29/van-555-naar-666/

     

     

    woensdag...

    Lees meer >> | 21 Reacties | Reageer | 704 keer bekeken

  • EVEN IETS ANDERS

    13 juli 2016

     

    De laatste tijd krijg ik vaak vragen o.a. waarom het zo lang duurt dat ik nieuw werk op de website plaats en dergelijke.

    Soms komen er zo nu en dan in je leven dingen op je pad waar jij je net iets meer op moet- en/of wilt  focussen dan dat je op andere dingen doet. Ik zit in een periode waar ik de kunstwereld gedeeltelijk op een lager pitje zet en mijn prioriteiten verleg voor iets anders. Ik denk dat ik voor dit jaar niet meer aan projecten meewerk maar mijzelf kennende, maak ik daar heel misschien nog wel een uitzondering op al exposeer ik eigenlijk sowieso niet zo heel vaak.

     

    Als je als kunstenaar eenmaal in de mallemolen zit en in het bestand van organisaties/curators ontvang je zo vaak uitnodigingen om mee te doen aan exposities etc. dat je iedere week bijna wel op reis kunt gaan als je alles zou accepteren. Daarnaast ga ik als het even kan regelmatig mee met bevriende internationale kunstenaars op hun projecten. Op een gegeven moment krijg je de ene na de andere nominatie met de meest indrukwekkende benaming toegestuurd en die je ook met, jawel, 100% zekerheid ontvangen zal waar ik meestal niet eens meer op in ga. Ook daar hebben ze voor mijn gevoel een behoorlijk florerende nieuwe markt voor uitgevonden en is mijn beetje trotse gevoel als weer eens genomineerde inmiddels behoorlijk weggeëbd en ben er wel een beetje klaar mee. Met een beetje geluk koppelen sommige organisaties aan de te “winnen” award een vermelding in een catalogus om het allemaal nog wat aantrekkelijker te maken. Vaak gaat het ook samen in combinatie met een expositie, uiteraard weer tegen een torenhoge bijdrage, waarvan de kosten voor de gemiddelde kunstenaar helemaal al haast niet meer op te brengen zijn. Maar dan ben je er nog niet, er komen nog de reis- en verblijfkosten bij als je er zelf bij wilt zijn. Soms moet je de kunstwerken verzenden omdat ze vaak al lange tijd van te voren op de plaats van bestemming moeten zijn of omdat je ze zelf niet mee kunt nemen. Dat verzenden kan soms wel afhankelijk van formaat /gewicht/bestemming etc., honderden euro’s kosten naar het buitenland en er kan  nog wel eens een enkele keer wat fout gaan heb ook ik zelf al eens ervaren. Afijn, de meeste kunstenaars willen toch wel graag hun werk verkopen op een expositie en je zou verwachten dat de organisators daar dan een beetje hun best en moeite voor zouden doen? Je hebt ze als kunstenaar ook daar toch behoorlijk voor betaald? Nou nee hoor, de meesten zal het een worst zijn als je wat verkoopt, zij hebben hun centjes al binnen en als er dan toch wonder boven wonder iets verkocht wordt dan willen ze vaak ook nog een gedeelte van die verkoopprijs. Met een beetje geluk tref je nog een echt goede organisator die er ook echt voor de kunstenaars is, ik krijg steeds meer de indruk dat dit een uitstervend “soort” is.

     

    Als ik alle uitnodigingen voor nominaties aangenomen zou hebben zou ik inmiddels al een hele kast vol met prijzen hebben, datzelfde geldt natuurlijk voor al mijn collega’s. Wanneer je als kunstenaar te veel overladen wordt met al dat soort dingen blijft het dan nog wel echt leuk en kun je dat dan ook echt succes noemen? Voor sommigen misschien wel, voor anderen weer niet en ik behoor tot die laatsten. Buiten dat, dus denk als buitenstaander niet dat je alles voor niets krijgt want aan alles hangt zoals ik al zei een behoorlijk prijskaartje. Het ligt er maar net aan of de kunstenaar er dat voor over heeft en velen kunnen zich het ook niet eens veroorloven als zij het al zouden willen. En allemachtig, sommige awards zijn zo kitscherig lelijk dat ik ze zelfs niet eens op- of in mijn kast wil hebben staan en mijn muur hang ik al helemaal niet vol met allerlei certificaten en zo. Maar dat is mijn eigen smaak natuurlijk, ik ken mensen die vinden zoiets wel weer prachtig allemaal en dat is dan verder ook prima toch? De paar prijzen die ik wel aanvaard heb fotografeer ik, zet ze op mijn website (dat dan weer wel ja) en verder staan ze ergens op een kast in een kamertje en de papieren “trofeeën” zitten ergens in een map. Uiteraard zijn er (on)kosten aan verbonden zoals aan bijna alles maar het is schrikbarend wat de organisaties etc. steeds hoger berekenen over de rug van de (in dit geval) kunstenaars. Dit heeft voor mijn gevoel weinig of niets meer met kunst te maken maar alles met “kassa”, met uitzondering van een enkele curator of galerie. Eigenlijk...

    Lees meer >> | 27 Reacties | Reageer | 3053 keer bekeken

  • INTERNATIONAL ART AWARD

    25 oktober 2015

                                        

                                                      

                                                 

    Onlangs ontving ik o.a. weer een leuke email dat ik wederom geselecteerd ben voor een award dit maal genaamd "The David of Bernini 2015" en "the special prize for Human Rights". Ook per post heeft men nog eens de aankondiging aan mij toegestuurd en dat is voor het eerst dat dit is gebeurd, althans bij mij. Zal ik er voor gaan of toch maar weer niet? Uiteraard natuurlijk wel weer ontzettend leuk dat ik 1 van de genomineerden ben. 

     

                                                                                         

       

    <<    Dear Artist,

    we are pleased to inform you that you have been selected for the International Art Award "The David of Bernini 2015" and the special prize for Human Rights in 2015 Tribute to "Anne Frank", which will be held in Lecce (Italy), Thursday, December 17, 2015. Attached you can find the brochure of the Event together with a "Personal Message" to you and addressed to the "Regulation".

    Do not hesitate to contact us for any clarification or information.

    Sincerely.

     

    ACCADEMIA

    ITALIA IN ARTE NEL MONDO

    ASSOCIAZIONE CULTURALE    >> 

     

                                                                              

                                  

                                                                  

     

     

    Update: Na deze wel heel mooie aankondiging dat ik deze Award had gewonnen ontving ik nog van dezelfde organisatie de eveneens mooie aankondigingen toegestuurd voor de “Minerva – Dea Di Tutte Le Arte” Award. Ook een uitnodiging om met mijn schilderijen in de “Catalogo D’arte Internationale Celebrativo 2016” komen te staan etc. etc. Deze laatste is een tribuut aan Rembrandt van Rijn – 1606 / 2016. Ik ben verder op geen van allen ingegaan en zou heel graag een kijkje nemen in hun database hoeveel kunstenaars dit allemaal hebben “gewonnen”, waar uiteraard voor de kunstenaar weer een prijskaartje aan hangt.

                                                                                                                                     

                                    

    Lees meer >> | 0 Reacties | 2183 keer bekeken

  • CATALOGUS LOUVRE - PARIJS 2014 & “EFFETTO ARTE”

    27 mei 2015

        

     

                                    

                                                       Front Catalogus                                                                             "Woman With Green Nose"

                                      

                            

                      Front Catalogus "Effeto Arte" uitgave mei/juni...

    Lees meer >> | 0 Reacties | 2678 keer bekeken

  • MOOIE UITNODIGING VOOR EXPOSITIE IN BARCELONA 2015

    12 januari 2015

     

     

                                                

     

                                                                            

                                                                                             

                                                                                                                                                   

    Nog net aan het eind van 2014 ontving ik een mooie uitnodiging voor een expositie in het "MEAM" (Museu Europeu d'Art Modern) april 2015, Barcelona. Nou heb ik o.a. Barcelona nog op mijn wenslijstje staan om eens te gaan exposeren als ik daartoe de kans krijg dus zit ik er serieus over te denken om die uitnodiging te accepteren. Het zou geweldig zijn om er dan gelijk een paar extra vakantiedagen aan toe te voegen want er is zoveel moois in die stad te zien. Het is alweer een aantal jaartjes geleden dat ik daar geweest ben en een combinatie met een expositie lijkt me een dubbele reden om daar weer eens naar toe te gaan.

    Ook heb ik voor dit jaar weer verschillende uitnodigingen ontvangen om te exposeren op "Art Monaco 2015", "Biennale Palermo", "Biennale Chianciano", "Biennale London", "Louvre" in Parijs, Amsterdam International Art Fair 2015 in "De Beurs van Berlage" en weer tijdens de "Biennale Venetië" 2015 etc. Helaas moet ik een keuze maken al zou ik graag aan al die exposities willen meewerken maar dat laat mijn tijdschema/kunstbudget niet altijd toe en beperk het meestal tot zo’n 2 á 3 per jaar. Er zijn nog zoveel andere dingen naast kunst die ik nog op mijn "bucket list" heb staan en die voor mij persoonlijk ook belangrijk zijn om te doen. Daarnaast probeer ik de locaties waar ik mag exposeren zo divers mogelijk te houden en zal een 2e keer op dezelfde plek dan ook alleen doen als het een meer dan aantrekkelijke stad/plek is. Eigenlijk moet ik zeggen dat de meesten dat ook vaak wel zijn. Ik moet voor het einde van deze maand beslissen of ik aan de expositie in Barcelona ga meewerken dus wie weet, of ik deze uitnodiging nou wel of niet accepteer, ik voel het in ieder geval weer als een hele eer dat o.a. mijn werk is uitgekozen wat daar geëxposeerd mag worden.

     

    Update: Hoewel het een mooie uitnodiging is twijfelde ik op de 1 of andere manier nog steeds bij de deadline aan het wel of niet accepteren van deze expositie. Zoals ik over het algemeen denk “bij twijfel, niet doen”, heb ik dus besloten het niet te doen desondanks dat het een fantastische locatie is. Er komt vast wel weer eens iets moois wat voor mij aantrekkelijk is en op dat moment volledig achter kan staan.

     

    Verder ontving ik nog een nominatie voor de “Sandro Botticelli Prize”, een nominatie om met mijn werk in de catalogus “The Genius of Art 2015” te komen staan en een “Official invitation” als 1 van de genomineerden van de “Roma Imperiale International Prize 2015”. Natuurlijk weer geweldig leuk dat ze o.a. mij er voor uitkiezen toch? Die laatste van Rome lijkt me nog de aantrekkelijkste dus die toch maar aannemen? Ik heb nog even de tijd om te overdenken…….

     

     

                                                                            

                                                                                        

     

                                      

                                                                                           

                                                        

     Update: Ik heb de "Prize International Rome Imperial 2015" inmiddels geaccepteerd en zal deze ontvangen op 19 mei a.s. in Rome.  

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | 2292 keer bekeken

  • FOUTJE

    12 januari 2015

     

    Oeps, ik heb per ongeluk het verkeerde blog verwijderd, n.l. die over mijn eerste beurservaring in Martini Plaza Groningen in september 2012. Nou had ik dat wel opgeslagen en kan het wel weer plaatsen maar ik denk dat geïnteresseerden het allemaal al wel gelezen hebben en plaats alleen deze bijbehorende foto nogmaals. Gewoon, omdat ik die auto zo knal, knalgoed vind en ik daar niet alle dagen mee op de foto kom nietwaar? Hoewel ik er persoonlijk een behoorlijke hekel aan heb om gefotografeerd te worden zoals ik al eens eerder aangaf, is mij regelmatig te kennen gegeven dat toch wat vaker te doen. Men wil toch soms wel graag weten wie de persoon is die de schilderijen maakt, nou bij deze dan maar weer. Ik vind zelf nog steeds dat het gaat om mijn schilderijen en niet zozeer om mij, toch? Het "leven als kunstenaar" is over het algemeen een heel andere  levenswijze op zich wat vaak alleen de kunstenaars zelf kunnen begrijpen heb ik de laatste jaren ervaren. Of ik het totaalplaatje van die levenswijze en wereld nou echt zo leuk vind daar ben ik nog steeds niet helemaal uit. Over het algemeen ben je meestal wel op de één of andere manier "dag en nacht" met kunst bezig en er zijn voor mij nog zoveel andere dingen die ik ook belangrijk vind. Het heeft goede en minder leuke kanten maar heeft alles in ieders leven dat niet, wat men ook doet? Laat mij nou maar gewoon schilderen waar, hoe en wanneer ik daar zin in heb en mijn schilderijen laten zien als ik de kans krijg. Liefst met zo weinig mogelijk van al die poespas er om heen als het even kan met zo nu en dan een klein fleugje glamour op z'n tijd. Ik vind dat soms best wel moeilijk om daar een juiste balans in te vinden want je wil je werk natuurlijk ook wel weer graag op de mooiste locaties exposeren als ik die mogelijkheid krijg. Dan moet je die bijbehorende toestanden maar even voor lief nemen en ach, die enkele keer overleef ik dat ook echt wel hoor en blijkt het achteraf soms best wel leuk te zijn geweest. Aan de andere kant besef ik heel goed dat ik de vertegenwoordig(s)ter ben van mijn schilderijen en ontmoet ik ook wel weer graag andere mensen. En iedereen heeft meestal zo geweldig hun best lopen doen om anderen een leuke opening etc. te bezorgen, ook mij dus, wat ben ik nou dan toch een beetje aan het zeuren want niemand kan het iedereen altijd en overal naar de zin maken toch? Tja, ik hou nou eenmaal niet zo erg van al dat vele feestgedruis met hele grote mensenmassa's en soms voornamelijk net iets te veel uiterlijk schijnvertoon naar mijn gevoel en, nah ja, laat maar. Ehm.......behoorlijk dubbel en tegenstrijdig gaat het dan allemaal worden eigenlijk nietwaar? Ik wil doodeenvoudig nog graag gewoon MENS zijn en blijven en geen product (nummer zo je wilt) zoals overal steeds vaker met de mensheid gebeurt en velen laten dat vreemd genoeg zelf toe……. 

     

     

                                                      

                                                                                                                         Mais heeft pech met de TON PRET FERRARI

     

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | 4134 keer bekeken

  • STICHTING CULTURELE DROOMWEVERS

    25 augustus 2013

     

    PROJECT DROOMWEVERS

     

    Begin deze maand werd ik benaderd door Henry Muldrow van “Droomwevers” of ik een bijdrage wilde leveren aan een nieuw uit te brengen leerboek voor jonge kinderen. Ik moet met een beetje schaamtegevoel eerlijk bekennen dat ik de stichting niet kende maar na hun website goed bekeken en gelezen te hebben en na enige contacten heb ik toegestemd dit graag te willen doen. Ik vind het een zeer interessant leerzaam project en voor mij weer eens heel iets anders en ook erg leuk om hier voor een heel klein stukje aan mee te mogen werken. De bedoeling is dat zij 1 of misschien wel meerdere afbeeldingen van mijn kunstwerken mogen gebruiken met eventueel een bijpassende filosofische tekst. Ik heb daar inmiddels enkele suggesties voor ingezonden en hoop het binnenkort te horen of zij ongeveer dezelfde visie hebben als ik en of het bruikbaar is. Het kan nog wel enkele maanden duren voordat alles rond is en natuurlijk ben ik vreselijk benieuwd wat hun keuze gaat worden.

    Om een paar bekende namen te noemen die belangeloos eerder aan dit project hebben meegewerkt zijn o.a. Marco Bakker, Rob de Nijs, Birgit Schuurman, Gerda Havertong, Ellen ten Damme, de helaas nog veel te jong overleden Antonie Kamerling, Ron Link, Frans van Deursen, Simone Walraven en nog tal van andere medewerkers waaronder veel kunstenaars.

     

    DOELSTELLING    

    Droomwevers is een ideële stichting met als doelstelling kunst, cultuur en taal bij jonge kinderen (en andere
    geïnteresseerden) te brengen. Een van de manieren waarop de Stichting dit
    doet is door het uitbrengen van boekjes voor verschillende leeftijdsgroepen,
    soms begeleid door een cd waarop de teksten nog een keer in liedvorm worden
    gezongen.

    Dit project is een moderne versie van Aap-Noot-Mies maar dan met meerdere
    hulpmiddelen: muziek, rijmpjes, illustraties. dans, filmpjes, concerten en
    workshops.

    Hier verder te lezen:

    http://www.droomwevers.nl/?sourceurl=Doelstelling

     

    Zodra ik hier meer nieuws over heb zal ik het verder op dit blog vermelden voor de belangstellenden.

     

    Update 14-02-2014; Onlangs heb ik contact opgenomen met Henry om te informeren of er al vorderingen gemaakt zijn met dit project. Er wordt hard aan gewerkt, de stichting Droomwevers is een ambitieuze vrijwilligersorganisatie die afhankelijk is van o.a. sponsors e.d. wat nog niet helemaal rond is. Misschien is het een ideetje om te ‘roepen’ van “HALLO dames en heren die aan de top van bedrijven etc. staan en over sponsering beslissen, KOM OP, neem contact op met de stichting Droomwevers"? O, en nu we het toch over sponsors hebben, ik kan er zelf ook wel een paar gebruiken maar de stichting eerst natuurlijk.   

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | 2350 keer bekeken

  • VERMELDING IN AMERIKAANSE KUNSTCATALOGUS

    11 mei 2013

     

    WOW, ik ben gekozen voor een vermelding in de nieuwe catalogus “ATIM’S TOP 60 MASTERS OF CONTEMPORARY ART 2013” in Amerika die wereldwijd zal worden uitgebracht en vind dat best wel een eer. Iedere kunstenaar kan zich daar natuurlijk voor aanmelden en hopen door de selectie te komen, maar ik ben door hen zelf uitgekozen om er in te komen staan en dat is dan toch wel weer leuk nietwaar? Verkozen tot de TOP 60 kunstenaars wereldwijd, ehm…….in hun ogen dan hè…….dat dan weer wel, maar toch leuk.

     

    Stukje uit de email die ik een poos terug ontving:

    << Dear Mais,

    In the name of Arttour International Magazine and collaborators I would like to invite you for participation in our "ATIM'S TOP 60 MASTERS OF CONTEMPORARY ART 2013, INTERNATIONAL CATALOG, we would like you to be one our top 60 Masters of Contemporary Art 2013. 

    We have had a wonderful time reviewing your works published online and would like to invite you for participation.  Depending on the size of inclusion you choose, we may be able to include up to five of your works, along with your artist information, contact, website and photo in the catalog.

    Attached, please find detailed registration instructions. Please take a few minutes to review detailed inclusion information and fill out your information and respond to us with your choice by May 5th 2013.

    You do not need to send any submissions as your works have been selected already for participation.  Take a few minutes to review our participation form and information and let us know if you would like to accept our invitation. 

    If you have any questions, feel free call our office directly at (***) -***-**** Ext ***.

    We are happy to have you among our Top 60 Masters of Contemporary Art 2013.

    Best regards  >>   etc.

    (telefoonnummer staat wel uiteraard in de originele email)

     

    Geen idee hoe ze mij gevonden hebben tussen de zovele kunstenaars die er zijn, ik moet dan toch iets goed doen met schilderen waarschijnlijk. Ik doe zelf eigenlijk zeer weinig aan p.r. etc., veel te weinig en zou veel meer moeten is me al meerdere keren gezegd. Ik doe zelfs helemaal niet aan Social Media e.d., op YouTube en een paar kunstwebsites na dan. Social Media voegt voor mijn gevoel persoonlijk ook helemaal niets toe aan mijn leven en trekt me ook totaal niet aan. Bovendien heb ik mijn handen al vol aan het echte leven om mezelf ook nog eens in een 2e kunstmatig virtueel leven op internet te gaan storten. Mensen kunnen me toch bereiken als ze willen via email etc. en als dat gebeurt weet ik tenminste dat het echte belangstelling is. O.K., email is ook internet waar je niet helemaal meer aan ontkomt, maar dan net iets persoonlijker. Ik heb het eens geprobeerd met Hyves, daar had ik zo mijn persoonlijke redenen voor en een beetje “noodgedwongen’’, maar vond dat ook allemaal maar niets. Iedereen hoeft niet te weten dat ik koffie ga drinken, wat ik gekocht heb, wanneer ik op vakantie ga etc. etc. en al dat soort theekransjesonzin en ik hoef dat ook zeer zeker niet te weten van iemand anders die ik soms helemaal eigenlijk niet ken. Ik ben voor dat alles denk ik net iets te realistisch (op mijn schilderijen na dan) en vraag me vaak af wat uiteindelijk de juiste bedoelingen van de eigenaren zijn van dat soort sites, ik heb er zelf heel veel bedenkingen over. Maar o.k. ik heb alle respect voor degenen die daar wel hun heil in zoeken, plezier in beleven, er bij willen horen (ehm ja...waarbij eigenlijk?), zich waarschijnlijk vervelen, er dus anders over denken dan mij en uiteindelijk moet iedereen natuurlijk doen wat hij/zij...

    Lees meer >> | 0 Reacties | 3611 keer bekeken

  • De Mexicaanse Visser

    20 september 2011

    Een Amerikaanse zakenman is in het zuiden van Mexico op vakantie. Hij staat op de pier van een schilderachtig vissersdorpje van de warme middagzon te genieten en ziet een bootje binnenlopen. De jonge Mexicaan die aan het roer staat, stuurt het scheepje behendig naar de aanlegsteiger. In de laadruimte liggen een paar grote blauwvintonijnen en de vakantieganger complimenteert de visser met zijn vangst.

    "Hoe lang heb je erover gedaan om die te vangen?", vraagt de Amerikaan geïnteresseerd.

    "Oh, een paar uur of zo," antwoordt de visserman.

    "Waarom ben je dan nog niet wat langer gebleven om nog meer van die mooie vissen te vangen?", merkt de zakenman op.

    De Mexicaan schuift zijn hoed wat op zijn achterhoofd en zegt: "Met deze vangst heb ik weer genoeg om mijn gezin voorlopig te kunnen onderhouden."

    De Amerikaan wordt plotseling serieus, "Maar wat doe je dan met al je vrije tijd?"

    Glimlachend antwoordt de zeeman, "Ik slaap uit, speel wat met de kinderen, kijk een beetje voetbal op de tv en tussendoor neem ik siësta’s samen met mijn vrouw. Soms ga ik ’s avonds even naar het dorp om met mijn vrienden gitaar te spelen en te zingen en een biertje te drinken…"

    De Amerikaanse zakenman onderbreekt het relaas van de Mexicaan en zegt:
    "Moet je horen, ik ben afgestudeerd in economie en ik kan je wel helpen met het maken van nog meer winst. Je kunt bijvoorbeeld beginnen met wat langer door te vissen per dag. Je kan de extra gevangen vis ook nog verkopen en met dat extra geld kan je weer een grotere boot aanschaffen, waardoor je nog meer vis gaat vangen.
    En voor je het weet heb je zoveel geld dat je er makkelijk nog een tweede schip bij kunt nemen, en een derde, een vierde, net zolang tot je de trotse eigenaar van een hele vissersvloot bent."

    Bezeten van zijn eigen briljante ideeën vertelt de zakenman aan één stuk door over het maken van steeds grotere winsten.
    "En dan hoef je straks je vis niet meer aan de gewone man te verkopen, maar direct aan de visverwerkende industrie. Misschien kan je dan zelf wel een conservenfabriek beginnen. En dan ben je helemaal eigen baas over het vissen, het verwerken en de verkoop, man. Dan kan je eindelijk dit gat verlaten en een huis kopen in Mexico-stad, of Los Angeles, of in New York als je wilt en van daaruit kan je het bedrijf nog veel verder uitbreiden."

    Omdat hij het zo nog nooit had bekeken,vraagt de visser: "Maar, euh, hoelang gaat dat dan wel niet duren?"

    Na wat hoofdrekenwerk geeft de Amerikaanse voormalige Harvardstudent antwoord: "Ongeveer vijftien, misschien twintig jaar, misschien wat korter als je hard je best doet."

    "En dan, señor?" vraagt de Mexicaan.

    "Nou, dat is het betere werk!" roept de Amerikaan enthousiast, "want als de tijd er rijp voor is, verkoop je het hele zaakje en dan strijk jij miljoenen op, dan ben je schatrijk."

    "Miljoenen? Zó, werkelijk? Wat zou ik daar dan allemaal wel mee kunnen doen?" vraagt de visser ongelovig.

    De zakenman kijkt hem een beetje meewarig aan en spreekt hem pocherig toe. "Met zoveel geld, kerel, kun je binnen de kortste keren lekker met pensioen gaan, koop je een leuk optrekje in een schilderachtig vissersplaatsje, kan je lekker uitslapen, de hele dag tv kijken, met je kleinkinderen en je vrouw samen leuke dingen doen, lekker naar de stad gaan en een biertje drinken met vrienden, beetje gitaar spelen en zingen en dansen. Geweldig toch?"

    Visser: "Maar beste man, dat heb ik nu toch allemaal al."


    De moraal van dit verhaal:

    Weet wat er in het leven werkelijk toe doet en ontdek dan dat het allemaal al onder handbereik ligt.   

    Lees meer >> | 0 Reacties | 2409 keer bekeken

  • Meer blogs >>